De Franse oud-president Nicolas Sarkozy heeft een boek gepubliceerd over zijn korte verblijf in de gevangenis, ofwel ‘in de hel’. ‘Ik zou er alles voor hebben gegeven om uit het raam te kunnen kijken en te kunnen genieten van de voorbijrijdende auto’s.’
is buitenlandredacteur van de Volkskrant.
De publicatie van Dagboek van een gevangene markeert woensdag precies de maand sinds het vertrek van de 70-jarige Sarkozy met stille trom naar de Parijse gevangenis La Santé. Op 10 november kwam hij vervroegd vrij, in afwachting van het door hem aangetekende hoger beroep. Hij heeft nog geen drie weken in de cel doorgebracht, maar dat weerhield hem er niet van om een nieuw boek te schrijven.
216 pagina’s, meer dan tien voor elke dag in de gevangenis, vol gedetailleerde ervaringen van gevangene nummer 320535. Zo schrijft Sarkozy over zijn aankomst: ‘Een gevangene sloeg onophoudelijk met een metalen voorwerp op de tralies van zijn cel. Het lawaai duurde minutenlang. Het leek eindeloos. De sfeer was dreigend. Welkom in de hel!’
Het boek is door de Franse media, die van tevoren een inkijkje kregen, met zowel interesse als scepsis ontvangen. Sarkozy is de eerste Franse oud-president (2007-2012) die in de gevangenis heeft gezeten. In een interview met Le Figaro vertelt hij dat hij het grootste deel van Dagboek van een gevangene in de cel heeft geschreven ‘met een balpen, zittend aan een klein houten tafeltje’.
De omstandigheden waren hetzelfde voor Sarkozy als voor de andere gevangenen, behalve dat zijn bodyguards in de cellen naast hem verbleven. Hij mocht alleen zijn cel verlaten om te luchten en voor het bezoekuur. De rest van de tijd kwam hij vooral door met het lezen van boeken.
Volgens de oud-president was zijn cel het beste te vergelijken met een kamer in een ‘budgethotel’. Niet alleen door de voortdurende herrie, maar ook door de slechte kwaliteit van de handdoeken, het kussen en het bed. ‘Ik heb nog nooit zo’n hard matras gevoeld, zelfs niet tijdens mijn militaire dienst.’
Naar eigen zeggen heeft hij bijna niets gegeten. De maaltijden waren ‘onappetijtelijk’, vooral de ‘kleffe baguettes’ die bij de lunch werden geserveerd. Ook heeft hij geen goed woord over voor de douche: ‘Het ergste was dat het dunne straaltje water heel snel stopte, net als een timer. Je moest steeds zoeken naar de knop en hem opnieuw indrukken.’
Maar het zwaarste was volgens Sarkozy de eenzaamheid. ‘Grijs domineerde alles, verslond alles, bedekte elk oppervlak’, schrijft hij in een passage. ‘Ik zou er alles voor hebben gegeven om uit het raam te kunnen kijken en te kunnen genieten van de voorbijrijdende auto’s.’
Na een spraakmakende rechtszaak kreeg Sarkozy in september 5 jaar cel opgelegd voor criminele samenzwering. De zaak draaide om de vraag of hij zijn succesvolle presidentiële campagne van 2007 liet financieren door de Libische dictator Muammar Khadaffi. Hard bewijs voor smeergeld is er niet, maar volgens de rechter zijn er voldoende aanwijzingen dat Sarkozy betrokken was bij een corrupte deal - zoals verdachte ontmoetingen tussen werknemers van Sarkozy en familieleden van Khadaffi.
De oud-president houdt vol dat hij onschuldig is. In het boek spreekt hij zijn waardering uit voor Marine Le Pen, leider van de radicaal-rechtse partij Rassemblement National. Hij schrijft dat ze te maken hebben met dezelfde ‘juridische context’ en noemt het schokkend dat zij vanwege een veroordeling voor het verduisteren van fondsen van het Europees parlement geen gooi mag doen naar het presidentschap.
Direct na de veroordeling maakte Sarkozy duidelijk dat hij in hoger beroep zou gaan. Omdat de rechter beval dat de straf meteen uitgevoerd moest worden vanwege ‘de ernst van de feiten’, moest hij toch naar de gevangenis tot het beroep was goedgekeurd. De beroepszaak zal in maart beginnen.
Luister hieronder naar onze nieuwspodcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant