Van een corrupte politiemacht tot irritante influencers in LA, en van de moord op een president tot The Beatles Anthology, omdat we daar nooit genoeg van krijgen. Een overzicht van nieuwe én oude spraakmakende series, waarvan sommige voor het eerst te streamen zijn.
Het kijken naar de vierdelige Netflix-serie Death by Lightning is in eerste instantie een soort bingospel om zoveel mogelijk tv-acteurs te herkennen. Ha, daar is Michael Shannon! Matthew Macfadyen! Nick Offerman! Shea Whigham! Betty Gilpin! En verdomd, Bradley Whitford!
Wees gerust, Death by Lightning is heus niet alleen een speeltuin voor bekende televisiehoofden. Een verdomd goed verhaal heeft de serie ook, en dan is (bijna) alles ook nog eens waargebeurd.
De serie draait om twee ‘vergeten mannen’ uit de Amerikaanse politieke geschiedenis. Aan de ene kant is daar James A. Garfield (gespeeld door Shannon), een senator uit Ohio die in 1880 geheel tegen ieders verwachting in (waaronder zijn eigen verwachtingen) wordt verkozen tot presidentskandidaat na een vlammende speech – en flink wat gekonkel – op een partijconventie.
Garfield zou uiteindelijk zelfs de twintigste president van de Verenigde Staten worden, maar kon het volk uiteindelijk slechts een halfjaar dienen. De reden daarvoor? Charles J. Guiteau (gespeeld door Macfadyen), een instabiele klaploper met grootheidswaanzin die vond dat hij recht had op een positie in Garfields kabinet. Uiteindelijk zou Guiteau Garfield daarom maar doodschieten, waarna het verhaal grotendeels een voetnoot werd in de Amerikaanse geschiedenis.
Gelukkig is er nu dan in ieder geval een verfilming van dit krankzinnige verhaal, als heerlijke politieke thriller die ondanks de tragische afloop nooit al te zwaar wordt. Dat komt deels door het aangename politieke gekonkel voor, tijdens en na Garfields verkiezing, waarbij vooral Whigham en Offerman de show stelen, als machtige politieke rivalen die Garfield proberen te dwarsbomen.
Maar uiteindelijk is Death by Lightning het meest de serie van Macfadyen, die we natuurlijk vooral kennen als de gluiperige Tom Wambsgans uit Succession. Guiteau lijkt een soort voorvader van Tom, maar dan nog sneuer, wanhopiger en gevaarlijker. Dat we hem ondanks alles toch niet meteen haten, is volledig de verdienste van Macfadyen, de formidabelste tv-gluiperd van dit moment.
★★★★☆
Politiek drama
Vierdelige serie van Mike Makowsky
Te zien via Netflix.
Zou I Love LA de nieuwe Girls (van Lena Dunham) kunnen worden, of de nieuwe Insecure (van Issa Rae)? Of zelfs de nieuwe Too Much, wat van zichzelf al de nieuwe Girls was, en eveneens van Lena Dunham?
Een serie kortom, over en van een zelfverklaarde ‘stem van haar generatie’, in dit geval de aanvoerder van een clubje influencers in de onderste regionen van de roemmachine in Hollywood. Irritant, onuitstaanbaar en permanent verongelijkt zijn is een beetje hun handelsmerk; hun content is ophef en jaloezie.
HBO Max gokt op de toekomst en heeft de serie van Rachel Sennott al een tweede seizoen gegeven terwijl het eerste nog loopt. Sennott heeft het als actrice, als scenarist en als YouTube-ster genoeg gemaakt om haar alle geloofwaardigheid in het nieuwe Hollywood te geven.
Ze was actrice in Bodies, Bodies, Bodies, het Amerikaanse debuut van Halina Reijn, en speelde in en schreef mee aan Bottoms, een verassend geestige tienervariatie op Fight Club van David Fincher.
In haar eerste grote serie als scenarist speelt ze Maia Simsbury, voorlopig een assistent in de online entertainmentindustrie, maar met de droom om de manager van een populaire influencer te worden. Zet dit even tegenover de droom van Hannah (Lena Dunham) uit Girls (2012) om via haar blog de ‘stem van haar generatie’ te worden.
Er is veel veranderd sindsdien, maar de behoefte om een korte geheime route richting roem te nemen niet. Dit eerste seizoen komt, althans voor deze recensent die ruim buiten de doelgroep valt, langzaam op gang. Het is slim van Sennott om in de soms maar lastig te volgen onlinespeak van Maia en haar vrienden een rechtlijnig vriendje te introduceren (Josh Hutcherson), die vroeg naar bed wil omdat hij een baan heeft.
En Odessa A’zion als influencer en chaoskoningin Tallulah Stiel lijkt een ster in aantocht. Al was het maar omdat ze binnenkort de tegenspeler van Timothée Chalamet is in de veelgeprezen film Marty Supreme.
★★★☆☆
Comedy
Achtdelige serie van Rachel Sennott
Met Rachel Sennott, Odessa A’zion, Josh Hutcherson
Te zien op HBO Max.
Grofweg gezegd kan het Britse crimedrama in twee stromingen worden opgedeeld. Een niet aflatende moordreeks in serieverband op pittoreske locaties opgelost door vaak humeurige speurders. Voor dit immens populaire genre wordt ook de term ‘cosy crime’ gebruikt. Boeken, films en series als erfgenamen van Agatha Christie. De Thursday Murder Club-boeken van Richard Osman zijn een recent voorbeeld.
In het andere genre, waar het woord gezelligheid niet in figureert, worden de zwakke plekken in de Britse samenleving blootgelegd, waarbij speurders, slachtoffers en daders zich in dezelfde kringen bewegen en niet zelden gemeenschappelijke problemen hebben.
De Britse serie Protection speelt zich in de wereld van de getuigenbescherming af, waarin bedreigde mensen of kwetsbare getuigen in zogenaamde safehouses worden ondergebracht. Actrice Siobhan Finneran (die we kennen uit uit de aangrijpende misdaadserie Happy Valley) is politievrouw Liz Nyles, verantwoordelijk voor een man (en zijn vrouw en kind) die gaat getuigen in een groot drugsproces.
Vlak voor het proces worden de man en vrouw op hun zogenaamde geheime adres vermoord. De dochter overleeft door zich te verstoppen in het huis. De zaak wordt meteen bemoeilijkt omdat in het huis ook een zwaargewonde rechercheur wordt gevonden, die niet van de afdeling van Liz komt, en officieel geen weet had van dit huis.
Wat wij als kijker wel weten, is dat hij de geheime minnaar van Liz was, iets dat het onderzoek meteen in de weg zit. Finneran is ijzersterk als een vrouw die steeds dieper wegzakt in een zaak waar het functioneren van de politie zelf centraal komt te staan. ‘Vertrouw niemand’, fluistert iemand haar toe en dat is gedurende zes spannende afleveringen haar enige houvast.
Voeg daar Liverpool en omgeving in het noordwesten van Engeland aan toe, waar zelfs de meeuwen klagelijk klinken. Het blijkt het perfecte decor om alles te wantrouwen.
★★★★☆
Misdaad
Zesdelige serie van Kris Mrksa
Met Siobhan Finneran, Katherine Kelly, Nadine Marshall
Te zien op NPO Start (betaald).
Op het moment van dit schrijven wordt net duidelijk dat Netflix met een overname van Warner Bros (en dus ook van HBO Max) zo ongeveer op wereldheerschappij aanstuurt in de film- en streamingwereld. De constatering dat ze al voortdurend stapjes in die richting aan het zetten waren, valt daardoor een beetje weg.
In ieder geval was Netflix al een tijd bezig om voormalige seriehits van buiten opnieuw en voor een veel breder publiek te lanceren. Six Feet Under (2001-2005) van HBO vond recent bijvoorbeeld een hele nieuwe generatie kijkers op Netflix.
Hetzelfde is nu gebeurd met Weeds, oorspronkelijk een serie die tussen 2005 en 2012 op Showtime werd uitgezonden (en in Nederland veel op dvd werd bekeken). Je kunt rustig stellen dat deze serie van Jenji Kohan zeer invloedrijk is geweest in dat eerste decennium van het Peak TV-tijdperk.
Kohan zelf werd na Weeds de showrunner van Orange is the New Black (2013-2019) over een vrouwengevangenis, een van de eerste grote ambitieuze Netflixseries, waarmee de streamingdienst duidelijk aangaf diversere verhalen te willen vertellen.
Weeds gaat over een jonge weduwe in een welvarende buitenwijk van Los Angeles (het fictieve Agrestic), die na de dood van haar man een drugsimperium opbouwt om haar levensstijl te kunnen behouden. De serie had ongetwijfeld ook invloed op Breaking Bad, van Vince Gilligan, die in 2008 begon.
De setting van Amerikaanse buitenwijken, als een façade waarachter zich een keiharde drugsoorlog afspeelt, werd het handelsmerk van de wereld van Breaking Bad.
Weeds had uiteindelijk acht seizoenen, maar was het sterkst in de eerste helft van de serie, waarin Nancy Botwin (de geweldige Mary-Louise Parker) de dubbelrol heeft van kersverse drugstycoon en moeder van een behoorlijk chaotisch gezin.
Maar het was vooral de wrange toon, aangezet door het openingsnummer Little Boxes van Malvina Reynolds, die we in de jaren daarna nog vaak zouden terugzien. Weeds is zeker ook voor fans van de roman All Fours van Miranda July en Pluribus, de nieuwe serie van Vince Gilligan.
★★★★☆
Comedy/Drama
Acht seizoen en 102 afleveringen
Met Mary-Louise Parker, Elizabeth Perkins, Justin Kirk
Te zien op Netflix.
Bij een overval op een geldtruck wordt in 1971 een flink geldbedrag buitgemaakt, waarbij de overvallers ook nog eens twee bewakers in koelen bloede liquideren. Vrijwel gelijktijdig treft politieluitenant Joe Leaphorn (de geweldige Zahn McClarnon, onder meer bekend uit Fargo en Reservation Dogs) in een motelkamer in een Navajo-gebied in Arizona twee levenloze lichamen aan.
Hoewel de zaken op het eerste gezicht niets met elkaar te maken lijken te hebben, weet Joe wel beter. Want waarom is FBI-agent Leland (Noah Emmerich uit The Americans) anders zo geïnteresseerd in de zaak? Zoals een van de nabestaanden van de slachtoffers tegen Joe zegt: ‘Sinds wanneer maakt de FBI zich druk om de dood van Indianen?’ Het lijkt erop dat de daders van de overval naar Joe’s Navajo-gebied zijn gevlucht, en dat leidt tot de nodige bemoeienis, zeker als Joe op zijn politieafdeling plots ‘hulp’ krijgt van een nieuwe hulpsheriff (Kiowa Gordon).
De complexe zaak staat centraal in de eerste reeks van Dark Winds, een ijzersterke serie die in de Verenigde Staten inmiddels al toe is aan het vierde seizoen (de eerste drie seizoenen zijn nu eindelijk te zien op Netflix). Elk seizoen van de serie verfilmt een boek uit de Leaphorn & Chee-boekenreeks, waarin de zaken van Joe en de Dineh-cultuur de belangrijkste rode draad vormen. De serie wordt daarbij per seizoen beter, als een van de bevredigendere politieseries van dit moment.
De cast en crew bestaan voor een groot deel uit Native Americans, in een serie die sowieso diepgeworteld is in de cultuur van de oorspronkelijke bewoners. Hoe verrijkend dat kan zijn, zagen we recentelijk ook al in het prachtige Reservation Dogs. Meer nog dan een boeiend (moord)mysterie biedt Dark Winds vooral een rijke inkijk in de Dineh-cultuur, met een nadruk op het spirituele en de vele tradities.
Opvallend detail: de eerder dit jaar overleden filmlegende Robert Redford speelde zijn laatste (mini)rol in het derde seizoen van de serie, ook omdat hij als uitvoerend producent op de aftiteling staat van de serie.
★★★★☆
Politieserie
Met Zahn McClarnon, Kiowa Gordon, Jessica Matten, Elva Guerra
Drie seizoenen, te zien op Netflix.
De achtdelige documentaireserie The Beatles Anthology maakte in 1995 niet alleen veel indruk door de lengte van meer dan tien uur. Ook de vorm was bijzonder. Geen voice-over en geen deskundigen of vakgenoten om alles nog even te duiden. De drie toen nog levende Beatles vertelden, gefilmd in een periode van zo’n vier jaar, samen het verhaal. Aangevuld met bijdragen van mensen als producer George Martin, publicist Derek Taylor en Neil ‘Head of Apple’ Aspinall. Net als George Harrison inmiddels alle drie overleden.
Fijn, even geen Bono of Bruce Springsteen, ook toen al onontkoombaar als talking heads in muziekdocumentaires. Jammer alleen dat vooral de vele hoogtepunten uitvoerig werden belicht, en bijvoorbeeld de onderlinge spanningen tussen John, Paul, George en Ringo nauwelijks ter sprake kwamen.
Inmiddels zijn we diverse documentaires en honderden boeken over de Beatles verder, maar is het ondanks de tekortkomingen (het was ook best aardig geweest om hun vrouwen aan het woord te horen) nog altijd een feest om deze voor tv gemaakte serie terug te zien. Bijvoorbeeld op dvd, waarvan de box in 2003 uitkwam met ruim een uur aan extra materiaal. Of nu eindelijk te streamen op Disney Plus.
Toen het bericht kwam dat er een nieuwe versie van de serie in de maak was, was er de hoop dat Paul en George op alles zouden terugkijken – we zijn inmiddels toch weer dertig jaar verder. Het toegevoegde negende deel in de serie is weliswaar nu gemaakt, maar bestaat uit veelal bekende beelden van vooral een gezellig keuvelende Paul, George en Ringo die al in 1994 en 1995 zijn gedraaid.
In dat negende deel gaat het voornamelijk over de totstandkoming van de twee ‘nieuwe’ Beatles-liedjes Free As A Bird en Real Love waar ze met hun producer Jeff Lynne alle drie nogal trots op zijn. Dat mag, al betreft het slechts een heel kleine voetnoot in de Beatles-geschiedenis die nu veel te veel aandacht krijgt.
★★★☆☆
Documentaire
Update van serie van Bob Smeaton uit 1995
Te zien op Disney Plus.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant