De lezersbrieven, over overstappen op Signal, de betekenis van ‘onbevlekt ontvangen’, je tijdig laten controleren op hoge cholesterol, een experiment in beschaving, de Fifa-vredesprijs en betweters.
Naar aanleiding van de column van Marcia Luyten besloot ik om onmiddellijk weg te gaan van dat giftige Whatsapp. Ik heb direct een Signal-account aangemaakt en vervolgens al mijn relevante contacten met een persoonlijke motivatie voorgesteld om ook naar Signal over te stappen.
Voorlopig met een wisselend succes. Een groep van zestien personen, van wie slechts drie al een Signal-account had, was binnen twee dagen nagenoeg compleet overgestapt. Maar helaas ook reacties als ‘ga ik niet doen’, of ‘doe niet zo moeilijk’.
Deze personen heb ik nog één laatste Whatsapp-bericht nagestuurd. Dat ik het heel jammer vind dat ze niet mee willen overstappen, dat onze digitale relatie hiermee dan eindigt, dat ik niet wil bruuskeren, maar het niet kan nalaten nog een laatste vraag voor te leggen: ‘Ga jij nog echt je boodschappen doen in dat smoezelige winkeltje van die maffiose winkelbaas, die jou al jarenlang oplicht, bedriegt en berooft, terwijl hier direct om de hoek ook nog een leuk klantvriendelijk en eerlijk winkeltje is?’
Harrie Richters, Doesburg
Opnieuw wordt, en ditmaal ook in de Volkskrant het begrip ‘onbevlekt ontvangen’ verkeerd gebruikt, en wel in het artikel ‘Draken in de Chinese cultuur’. Daarin staat: ‘Keizer Liu Bang (...) kwam als eerste met de claim dat hij was verwekt door een draak; zijn moeder zou in een droom onbevlekt ontvangen zijn.’
Maar ‘onbevlekt ontvangen’ betekent dat betrokken persoon bij de verwekking niet belast werd met de erfzonde, zoals Maria, van wie dit een leerstuk is in de katholieke kerk. Vaak wordt het verward met een ander idee: dat Maria maagd bleef toen zij moeder werd van Jezus, want zij heeft ‘ontvangen van de Heilige Geest’.
Zo werd de moeder van de keizer bevrucht door de draak.
Kees Neeft, Leiderdorp
In het artikel over cholesterol in de Volkskrant van zaterdag 6 december wordt er door auteurs op aangedrongen, je ten minste vanaf je 40ste jaar te laten controleren op cholesterol.
Ik zou zeggen: controleer vanaf je 30ste of nog eerder, want je weet niet altijd of er een cholesterolprobleem in de familie speelt.
Een veel te hoog cholesterolgehalte tijdens je zwangerschap kan leiden tot pre-eclampsie of HELLP-syndroom. Dit kan vroeggeboorte veroorzaken: kinderen krijgen te weinig voeding en zuurstof omdat de aderen naar de foetus verstopt zitten.
Het heeft mij twee dochters en veel verdriet gekost.
Carla van den Hout, Den Haag
De overheid vraagt ons om ons 72 uur zelfstandig te kunnen redden. Water, kaarsen, radio op batterijen, u kent het lijstje. Maar wat als we dat advies nu eens radicaal serieus nemen en niet als rampenoefening, maar als experiment in beschaving?
Stel: 72 uur geen X. Geen gesponsorde verontwaardiging, geen haatmachine die op volle toeren draait. Geen schreeuwerige tv-programma’s waarin ‘domrechts’ en ‘domlinks’ elkaar napapagaaien. Een machteloze Geert Wilders, simpelweg omdat er geen podium meer voor hem is. Geen kortzichtigheid meer van elkaar de maat nemende Kamerleden die elkaar in talkshows onderuithalen en geen zinloos gereutel van duiders. Alleen stilte.
Drie dagen geen elektriciteit. Niet alleen ons lichaam ontgift met water, maar vooral de wereld ontgift van notificaties, breaking news en eindeloze meningen. We worden weer teruggeworpen op zoiets ouderwets als: elkaar. Echte gesprekken. Verveling. Denken. Twijfelen. Afwegen wat er werkelijk toe doet.
Misschien ontdekken we dan dat een groot deel van wat wij ‘maatschappelijk debat’ noemen, in feite een verdienmodel is van platforms en populisten. En dat autonomie niet begint bij een noodpakket, maar bij de keuze om even nergens aan mee te doen.
Waarom wachten tot de ramp? Laten we het 72-uurs experiment gewoon organiseren. De stekker eruit, uit het systeem en meer echt contact met elkaar.
Ruud van Diemen, Rotterdam
Donald Trump heeft van de Fifa de speciaal voor hem bedachte vredesprijs gekregen, hoera!
Met grote vreugde kan ik mededelen dat de Nederlandse Unie van Sigarenmakers mij de prijs voor beste bassist ter wereld heeft toegekend.
Marcel Besselink, Uithoorn
In het artikel van Hanneke de Klerck over het boek On Pedantry van Arnoud Visser definieert de cultuurhistoricus de betweter als ‘een beschuldiging die wordt geuit door mensen die vinden dat de ander zijn kennis overmatig laat zien’.
Zonder het nou meteen beter te willen weten, vind ik dit een wat vreemde definitie. Als ik op de televisie hoogleraar Erik Scherder (om maar een veelweter te noemen) hoor praten over zijn vakgebied, dan heb ik als luisteraar niet het idee met een betweter van doen te hebben. Dat geldt ook voor anderen die in het gewone dagelijkse leven blijk geven van veel kennis op hun vakgebied.
Zij zijn helemaal niet pedant en hebben mijns inziens allerminst de bedoeling om zich voor te doen als een wijsneus. Noch de toon, noch de intentie wijst erop dat deze mensen het beter willen weten dan die ander. Zij willen alleen maar, sprekend vanuit hun grote kennis over een bepaald onderwerp, de ander daarover informeren. Het is dan ook niet belerend of eigenwijs, maar interessant en leerzaam.
Een betweter daarentegen heeft altijd de bedoeling om het echt beter te weten dan de ander, gelijk te hebben vanuit een overtuiging van superioriteit, wat dan ook als irritant of pedant kan worden ervaren.
De betweter kan zich ook voordoen in een andere gedaante: iemand die, juist niet gehinderd door een veelheid aan kennis, maar door teveel aan ego of domheid meent alles beter te weten. Ik heb een golfmaat die bij alles wat ik beweer altijd een ‘ja, maar’-discussie begint. Hij weet het domweg altijd beter. Soms is dat irritant en soms gewoon grappig.
Wout de Vries, Helmond
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant