Pop Op het podium van Rotown in haar thuisstad Rotterdam windt Robin Kester er geen doekjes om: ze is uit haar isolatie. Na een handvol Britse shows klinkt haar fraaie, nieuwe album Dark Sky Reserve nu op de Nederlandse podia.
Optreden Robin Kester vrijdagavond in Rotown, Rotterdam.
Robin Kester
Gehoord, 5/12 Rotown, Rotterdam. Herh.: 013, 11/12 Tilburg; 13/12 Doornroosje Nijmegen; 14/12 Tolhuistuin, Amsterdam.
Waterreservoirs zijn diep, koud en gevaarlijk, waarschuwen bordjes langs het grote stuwmeer Talybont-on-Usk in Wales. Stay safe, stay out. Maar de eigenaardige pracht van het diepe, donkere en onbeweeglijke water tussen de besneeuwde bergtoppen trok indiezangeres Robin Kester op een koude winterdag sterk aan. Hoe zou het zijn er te zwemmen, daar in de diepte, in die onvoorspelbare stroming. Ja, het duister riep; griezelige gedachten natuurlijk even. Maar het bleek een stille omwenteling in het maakproces van haar in Bristol opgenomen album: hoe ze haar eigen donkerte kon vangen in liedjes.
Op het podium van Rotown in hometown Rotterdam windt Robin Kester er geen doekjes om: ze is uit haar isolatie. En opvallend vrolijk deelt ze haar kwetsbaarheden voor haar thuispubliek alsof ze het altijd al zo deed. Na een handvol Britse shows klinkt haar fraaie, nieuwe album Dark Sky Reserve nu op de Nederlandse podia en ze voelt zich sterk. Het is een tournee zonder medicijnen zelfs, dus geen bètablokkers of wijn ter verdoving, meldt ze niet zonder trots. Nu ze keer op keer de bevestiging krijgt dat ze haar onzekerheid mag loslaten – een sterk tweede album afleveren blijft tenslotte een indrukwekkende prestatie – kan ze haar kwetsbaarheid niet alleen toelaten, maar die ook steeds bewuster omarmen en inzetten als creatieve kracht.
Het nummer ‘Happy Sad (It’s a Party)’ is niet voor niets haar opening, over de innerlijke strijd om op koers te blijven. Leven met een schaduw, zingt ze met heldere dictie, is allesbehalve eerlijk. Stevig en meevoerend, met haar vier begeleiders op gitaar, bas, toetsen, drums plus haar eigen gitaar, valt niet moeilijk te constateren waar de eens zo schuchtere Kester, nu veel mondiger en met een indiestropdasje als nieuw handelsmerk, voor kiest.
Melodieus sterke songs als ‘Departure’ en ‘The Daylight’ zetten de toon. Ze zijn dit jaar niet voor niets uitgebracht als eerste singles. Bij rockpodium Rotown klinken ze helaas minder subtiel, gelaagd en gedefinieerd dan op het album, zeker de meerstemmigheid wordt in eerste instantie gemist, maar ondanks het wat plompe zaalgeluid: ze komen over. Details als het puntig plopbasje en de melancholische synths blijven onderstroom, terwijl Kester met wuivende armen sterren uit de lucht plukt.
Indie-zangeres Robin Kester in Rotown, Rotterdam.
De donkere beelden die ze oproept, van natuur, duistere nacht, leegte of andere personificaties van angst, maken haar ongrijpbare emoties concreet. Kester en haar band geven ze een duwtje, met steeds steviger uitgesponnen grooves en opwindende synthesizers. Haast haar hele plaat klinkt. Maar ook de nieuwe song ‘Project Moon’ heeft potentie. En alles wordt eruit geperst in een van vroege liedjes ‘Sweat and Fright’, waarin Kester er op los freakt met synth-effecten en de band de spanning nog meer opjaagt.
Een echt fraai folky hoogtepunt levert ze juist solo af, tokkelend op haar gitaar. In ‘Tree-lined Lanes’ stijgt haar stem met hoge lange noten die verstilling vangen. Prachtig hoe haar stem zich met de jaren heeft geopend met meer kracht en nuance. Robin Kester duwt zich op eigen kracht richting licht.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC