Na een aanvankelijk teleurstellend seizoen kan Max Verstappen komend weekend in Abu Dhabi alsnog wereldkampioen worden. Het zou een legendarisch slot zijn – en niet voor het eerst. Vijf spectaculaire ontknopingen uit de geschiedenis van de Formule 1.
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1.
Het zou de grootste comeback aller tijden kunnen worden. Max Verstappen stond halverwege dit seizoen nog meer dan 100 punten achter op de WK-leider. Maar mede door de vele fouten van McLaren in de tweede seizoenshelft – waaronder de al te zeer afgesleten bodemplank in Las Vegas en een strategische fout in Qatar – is dat gat geslonken tot 12 punten.
Met nog één race te gaan staat Lando Norris bovenaan en lijkt de titel voor de Brit binnen handbereik. Maar de laatste races lieten al zien dat Norris last heeft van titeldruk, en dus kan er in Abu Dhabi nog van alles gebeuren. Ook zijn McLaren-teamgenoot Oscar Piastri – derde in het klassement, met 16 punten achterstand op Norris – houdt nog hoop op de titel.
En dus strijden er bij de ontknoping van dit seizoen in Abu Dhabi (start: zondagmiddag om 14.00 uur) nog drie coureurs om de titel. Alleen Norris heeft zijn lot in eigen handen. Als Verstappen wereldkampioen wil worden, moet hij hopen op een fout van de Brit. Maar zoals eerdere seizoensfinales al lieten zien, kan een weekend vol titeldruk zomaar zorgen voor een spectaculaire ontknoping.
Stortregens kletteren op de Fuji Speedway en maken de baan vrijwel onzichtbaar. Toch gaat de slotrace in het seizoen 1976 door en probeert Niki Lauda zijn eerste plaats in het kampioenschap te verdedigen. Dat is een wonder op zich, want twee maanden eerder had de Ferrari-coureur in Duitsland nog de dood in de ogen gekeken. Bij een crash op de Nürburgring was zijn auto in brand gevlogen en had de Oostenrijker ernstige brandwonden opgelopen. Velen dachten dat zijn racecarrière voorbij zou zijn.
Toch keerde Lauda razendsnel terug, vastberaden om de wereldtitel te pakken. Aan het begin van het seizoen had hij een enorme voorsprong opgebouwd, maar die was na zijn ongeluk geslonken. Met nog één wedstrijd te gaan had hij een marge van 3 punten op McLaren-coureur James Hunt.
Al na één ronde in Japan besluit Lauda de pitstraat in te rijden. Door de slechte omstandigheden kan hij niet goed zien. En nog een keer spelen met zijn leven? Dat gaat te ver. Lauda stopt en zou in de pitstraat hebben gezegd: ‘Mijn leven is me meer waard dan de wereldtitel.’
Hunt en de andere concurrenten rijden wel door. De Brit, die aan een vierde plek genoeg heeft om Lauda te verslaan, wordt uiteindelijk derde en pakt met één punt voorsprong de titel.
Dat de titel naar een McLaren-coureur zou gaan, was in 1989 al een tijdje duidelijk. Ayrton Senna en Alain Prost, teamgenoten en uitgesproken rivalen, vochten samen om het wereldkampioenschap. Al moest Senna de laatste twee races wel winnen om Prost voorbij te steken, en dus speelde hij in Suzuka alles of niets.
Terwijl het einde van de Grand Prix nadert, zet Senna zijn aanval in. De Braziliaan probeert in ronde 46 Prost aan de binnenkant voorbij te steken. Maar dan raken ze elkaar en schieten ze van de baan. Prost stapt uit, overtuigd dat zijn race voorbij is. Senna denkt daar anders over. Hij gebaart naar de marshals, krijgt een duwtje en rijdt door.
Wat volgt is een geweldige comeback van Senna, die de race weet te winnen. Althans, dat denkt hij. Na afloop wordt de Braziliaan gediskwalificeerd omdat hij de chicane heeft afgesneden en niet de volledige raceafstand heeft afgelegd. Weg zege, weg titel. Prost wordt officieel wereldkampioen.
Het team van McLaren gaat nog in beroep tegen de straf: er staat immers een raceoverwinning van het team op het spel. Maar ook dat mag niet baten. Prost blijft wereldkampioen. Voor Senna is het nog niet klaar: hij krijgt een boete van 100 duizend dollar en een voorwaardelijke schorsing van zes maanden.
Het slotweekend van 1994 draaide uit op een alles-of-nietsduel tussen Michael Schumacher en Damon Hill. Het verschil tussen de twee coureurs was slechts 1 punt. Wie tijdens de Grand Prix van Australië voor de ander zou finishen, zou in feite wereldkampioen zijn.
Lang lijkt het die zondagmiddag in Adelaide de kant van Schumacher op te vallen. De Duitser rijdt comfortabel aan de leiding. Maar halverwege de race komt Hill steeds dichterbij. De druk van een mogelijke eerste wereldtitel wordt Schumacher vervolgens te groot; hij schiet het gras in en knalt tegen de betonnen muur.
Toch weet de Benetton-coureur zich direct te herpakken en terug de baan op te komen. Maar ondertussen ruikt Hill zijn kans en duikt hij naar binnen. Schumacher gooit de deur dicht en de wagens raken elkaar. Volgens de wedstrijdleiding zou de clash niets meer dan een race-incident zijn.
Voor Schumacher is het einde verhaal: zijn Benetton belandt in de bandenstapels. Hill lijkt verder te kunnen en sleept zijn Williams met een lekke band richting de pits. Maar daar wordt duidelijk dat zijn wielophanging is afgebroken. Ook de Brit valt uit.
Aan de rand van het circuit ziet Schumacher hoe zijn grootste concurrent de wedstrijd moet verlaten. De Duitser begint te lachen: zijn eerste wereldtitel is nu echt binnen.
Een goede halve minuut lang denkt Felipe Massa dat hij wereldkampioen is. Het feest barst los in de Ferrari-garage, waar monteurs en familieleden elkaar om de hals vliegen. De Braziliaan heeft zojuist voor eigen publiek de slotrace in São Paulo gewonnen. En belangrijker: Lewis Hamilton, die een vijfde plek nodig had om zijn eerste titel te pakken, ligt door een onverwachte regenbui zesde.
Maar terwijl de camera inzoomt op de juichende Ferrari-stal, vertrekt ineens het gezicht van Massa’s vader. Er is iets goed mis.
In de allerlaatste bocht glijdt Timo Glock, nog altijd rijdend op droogweerbanden, weg. Hamilton duikt erlangs en kan opschuiven naar de vijfde plek. Het is precies genoeg om Massa alsnog te verslaan in het kampioenschap. Het feest bij Ferrari is voorbij, de 23-jarige McLaren-coureur pakt zijn eerste wereldtitel.
Massa, die nooit wereldkampioen zou worden, is zeventien jaar later nog altijd bezig met dit seizoen. Afgelopen oktober begon in Londen zijn rechtszaak tegen de Formule 1 en de FIA, waarin hij een schadevergoeding van 72,7 miljoen euro eiste voor het ten onrechte mislopen van de wereldtitel in 2008. Niet vanwege het resultaat in Brazilië, maar vanwege de Grand Prix van Singapore, eerder dat seizoen.
Het ‘Crashgate’-schandaal – waarbij het Renault-team Nelson Piquet Jr. de opdracht gaf een crash te veroorzaken om zo zijn teamgenoot Fernando Alonso aan de overwinning te helpen – kostte hem cruciale punten. Massa vindt dat de Formule 1 de race ongeldig had moeten verklaren. En als dat was gebeurd, was niet Hamilton maar de Braziliaan in 2008 wereldkampioen geworden.
‘No, Michael! No! That was so not right!’ De stem van Mercedes-teambaas Toto Wolff galmt over de radio terwijl de coureurs bezig zijn aan hun laatste raceronde van het seizoen. De slotwedstrijd in Abu Dhabi was al met een ongekend scenario begonnen: Max Verstappen en Lewis Hamilton hadden allebei precies 369,5 punten; wie als eerste over de finish zou komen, werd de wereldkampioen van 2021.
Lange tijd lijkt Hamilton op weg naar zijn achtste titel, wat een record zou zijn. De Brit heeft de controle, bouwt een veilige marge op en Verstappen hangt op afstand. Tot Nicholas Latifi (Williams) met nog maar vijf ronden te gaan crasht. De safetycar komt de baan op en zal de uitkomst van dit kampioenschap beslissen.
Red Bull grijpt meteen zijn kans en haalt Verstappen naar binnen voor een nieuwe set zachte banden. Hamilton blijft buiten, bang om zijn eerste positie op te geven. Verstappen komt terug de baan op, maar ziet een rij achterblijvers tussen hem en Hamilton. De wedstrijdleiding meldt dat die auto’s niet aan de kant hoeven te gaan. Verstappen moppert via de radio, meer kan hij niet doen.
En dan verandert alles. Wedstrijdleider Michael Masi draait het besluit om: alleen de achterblijvers tussen de twee titelkandidaten mogen doorrijden. Ineens staat Verstappen, op verse softs, weer recht achter Hamilton en met nog één ronde te gaan volgt de herstart.
Hamilton, zonder grip en zonder DRS, is vrijwel direct kansloos en wordt in de vijfde bocht ingehaald door Verstappen. De Red Bull-coureur verdedigt op het rechte stuk en houdt leiding tot de finish. Verstappen is kampioen, maar de discussie over de safetycar zal nog lang nagalmen.
Maanden later zou de FIA toegeven dat er een ‘menselijke fout’ was gemaakt bij de beslissing, waarna ook Masi werd ontslagen. Aan de uitslag zou niets meer veranderen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant