is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Een man gaat een bank in Zwitserland binnen en loopt naar een loket met een dikke enveloppe. ‘Hoeveel wilt u op uw rekening zetten?’, vraagt een baliemedewerker. ‘Drie miljoen frank’, fluistert de man met de hand voor zijn mond. ‘U kunt best luider praten’, antwoordt de medewerker. ‘In Zwitserland is armoede geen schande.’
Blijkbaar heeft 78 procent van de Zwitsers minimaal een vermogen van 50 miljoen frank (54 miljoen euro). Want 78 procent van de Zwitsers stemde afgelopen weekeinde in een referendum tegen een voorstel om erfbelasting en schenkingsbelasting te heffen over vermogens van meer dan 50 miljoen frank. Een groep jonge socialisten had dit referendum afgedwongen door 100 duizend handtekeningen te verzamelen van Zwitserse paupers, als die er al zijn.
Concreet betekende het voorstel dat Zwitserse ingezetenen 50 procent belasting zouden betalen over het deel van een erfenis of schenking dat de 50 miljoen overstijgt. Over een erfenis van 60 miljoen frank zou dus 5 miljoen aan de fiscus moeten worden afgedragen. Vergeleken met Nederland is het niks. Hier moeten kinderen, afgezien van een kleine vrijstelling, 20 procent belasting over zo’n erfenis betalen. Dat is bij een vermogen van 60 miljoen 12 miljoen euro. Voor buitenstaanders is het tarief 40 procent: 24 miljoen euro.
Zwitserland kent geen erfbelasting. De superrijken willen dat zo houden, anders wisselen ze hun chalet in het land van Heidi en Wilhelm Tell in voor een ander plekje op de aardbol.
Ondanks de erfbelasting groeit ook in Nederland de vermogenskloof: vooral tussen de eigenwoningbezitterss die profiteren van de waardestijgingen en huurders. Volgens de laatste cijfers bezit de rijkste 10 procent hier 56 procent van het vermogen. Dat is 1.456 miljard van het totaal nettovermogen van 2.600 miljard euro.
Niemand vindt het erg. In de verkiezingscampagne was het geen discussiepunt. De SP, die een miljonairstaks van 5 procent op vermogens boven de vijf miljoen bepleitte, haalde nog geen 200 duizend van de 10 miljoen uitgebrachte stemmen: goed voor slechts drie zetels.
Volgens SP-leider Jimmy Dijk mijdt een op de vijf mensen de zorg vanwege de hoge kosten en verkeren 500 duizend mensen in voedselnood. Als die allemaal op de SP hadden gestemd, was het veruit de grootste partij geweest.
De armen hebben het klagen opgegeven. In Zwitserland heeft natuurlijk ook geen 78 procent van de bevolking een vermogen van 50 miljoen frank of meer. Maar de angst voor de vlucht van de superrijken leidde ertoe dat de Zwitsers massaal het voorstel verwierpen.
Volgende week woensdag presenteert de G20 zijn jaarlijkse World Inequality Report (Wereld Ongelijkheid Rapport), waar onder meer aan is gewerkt door de Franse econoom Thomas Piketty (vermaard vanwege het rapport Kapitaal van de 21ste eeuw) en Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz. De conclusies laten zich raden. Een kleinere groep heeft opnieuw meer van de mondiale koek in handen.
Iedereen gaat daarna weer vrolijk verder: de armen incluis. Armoede is niet alleen geen schande, het voelt niet als een probleem.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Hier de tekst
Hier de tekst
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant