Zes gezinnen in Roermond speelden drie dagen een crisissituatie na: geen elektriciteit, geen stromend water, wel een noodpakket en gasbranders. In hun dagboeken vertellen ze dat 72 uur leven zonder stroom nog wel gaat, maar niet met 3 liter water per dag.
is regioverslaggever Zuid-Nederland van de Volkskrant.
‘Nu pas merken we hoe kostbaar kraanwater is’, noteert een van de zes Roermondse huishoudens die drie dagen een crisissituatie naspeelden in een speciaal dagboek. Een ander gezin schrijft daarin over een grote baksteen die ze op de door de gemeente geadviseerde gasbrander hebben gelegd. ‘De steen raakt werkelijk warm en zorgt ervoor dat de woonkamer 15 graden is.’ Alle proefpersonen reppen over zaken die tot hun verrassing onmisbaar zijn als de stroom 72 uur uitvalt: ‘Water, gaspitje (en gasflessen), radio, lucifer/aanstekers, kaarsen/zaklampen, houdbaar eten, dekens/sjaals.’
Als de Nederlandse energie-infrastructuur wordt aangevallen, fysiek of digitaal, dan zitten we volgens de overheid, voordat de hulpverlening op gang komt, 72 uur zonder stroom. Daardoor is er na ruim een dag ook geen stromend water meer. Het staat in een boekje over de voorbereiding op noodsituaties, dat dezer dagen overal in de brievenbus valt.
De Limburgse gemeente Roermond en Veiligheidsregio Limburg-Noord wilden weleens weten hoe die 72 uur zonder stroom in de praktijk uitpakt, om, als het echt gebeurt, beter voorbereid en weerbaarder te zijn.
In zes Roermondse huizen bezorgde de gemeente daarom eind november noodpakketten. Vervolgens ging daar vrijwillig drie dagen de hoofdschakelaar om, de telefoon op vliegtuigstand en werd op de tweede dag de waterkraan afgeplakt. Elke twee uur gaven de deelnemers hun gevoel een rapportcijfer.
Eén huishouden ging van een tien naar een zes, een ander vulde louter zevens in. Niemand gaf zichzelf een onvoldoende, blijkt uit een eerste evaluatie waar de gemeente dinsdag mee kwam. De een miste de sociale contacten door het ontbreken van telefoon en wifi, de ander besloot wegens gebrek aan televisie de verrichtingen van Limburger en Formule 1-coureur Max Verstappen dan maar bij de buurman te volgen.
De 72 uur werd voor iedereen een ontdekkingsreis. Een donker huis voelt eigenlijk heel naar. Een noodradio op batterijen is niet alleen nodig voor informatie en contact met de buitenwereld, maar ook als afleiding. Zonder gasbranders is koken niet mogelijk, en o ja: de cv-ketel werkt niet zonder elektriciteit.
De eerste koude dagen van de herfst vielen uitgerekend in de proefperiode. Kwestie van even wennen aan twee truien en dubbele dekbedden. Voordeel van de kou: voedsel blijft langer goed in de buitenlucht dan in de niet werkende koelkast.
Al met al is de teneur: 72 uur zonder stroom valt mee als je een noodpakket hebt. Geen stromend water is een ander verhaal. Unaniem zijn de proefpersonen verrast over hoeveel water een mens gebruikt. De 3 liter water per persoon per dag uit het overheidsboekje zijn zo op. Vaat, lijf en handen wassen, koffie en thee, koken: het vergt planning en denkwerk.
Wat burgemeester Yolanda Hoogtanders van Roermond betreft is het experiment geslaagd. ‘Om als voorbeeld te dienen voor de burgers van de stad en misschien wel het hele land’, zei ze tegen De Limburger.
De proef heeft in elk geval de zes Roermondse huishoudens de ogen geopend: ouderen en eenzame, angstige mensen slaan zich wellicht niet zo makkelijk door 72 stroomloze uren. In bijna alle dagboeken van de proefpersonen staat dan ook dat ze de kwetsbaren bij een crisis te hulp willen schieten. Hoe? Met warmte en water.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant