Schoonzorg, het schoonmaakbedrijf van zorgconcern Cordaan, eist ruim zeven ton van de voormalige manager. Zij heeft zich volgens een rapport schuldig gemaakt aan fraude en misbruik van personeel. De rechter vindt onduidelijk wie precies waarvoor verantwoordelijk was bij het bedrijf.
‘Schaamteloze zakkenvullerij uit publieke middelen voor de zorg.’ Zo omschreef de advocaat van Schoonzorg het gedrag van Sandra Z., de voormalige manager van het schoonmaakbedrijf. Volgens een rapport van Hoffmann Bedrijfsrecherche maakte zij zich jarenlang schuldig aan fraude, intimidatie en misbruik door schoonmakers in te zetten voor privéklussen, zo bleek vorige week uit een publicatie in de Volkskrant.
Schoonzorg eist daarom zeven ton van Z., wier arbeidsovereenkomst eerder dit jaar werd beëindigd. Het gaat om een terugbetaling van de te hoge beloning die ze heeft ontvangen en de spullen die ze onrechtmatig heeft verkregen.
Volgens het bedrijf werd ze om ‘menselijke’ redenen niet op staande voet ontslagen, zo bleek donderdag bij de kantonrechter in Haarlem. De advocaat van Schoonzorg sprak daarbij zijn verbazing uit dat Z. na twintig jaar dienstverband geen ontslagvergoeding eiste, als er niets klopt van de beschuldigingen aan haar adres. Volgens de advocaat van Z. zag ze daarvan af vanwege de kosten en de stress.
Volgens het rapport van Hoffmann was er jarenlang sprake van intimidatie, fraude en misbruik van personeel, dat voor haar ritten moest maken, klussen uit moest voeren en aankopen moest doen. ‘Een vriendendienst’, aldus Sandra Z., die erkende dat ze ‘weleens advies vroeg’. Een schoonmaker vertelde Hoffmann dat het ‘voelde als een soort slavernij’, en sprak van een ‘angstcultuur’.
Hoffmann werd ingeschakeld door de nieuwe directeur, die onder meer grote hoeveelheden parfums, kleding, cadeaubonnen en gezichtsproducten aantrof bij haar komst. Ook was er voor 1,5 ton gepind met de bedrijfspas. Omdat de administratie een chaos was, schakelde ze Hoffmann in.
Volgens de advocaat van Z. was de administratie inderdaad een chaos en was Z. ‘inderdaad te scheutig met cadeautjes voor medewerkers’, maar was dat geen bewijs voor frauduleus gedrag. Waarop de advocaat van Schoonzorg vroeg voor wie de badpakken dan waren, die er ook lagen. ‘Want die geef je niet aan schoonmakers.’
De raadsvrouw van Z. stelt dat in het Hoffmann-rapport onderbouwing ontbreekt van de ‘ernstige beschuldigingen’. Daarom zou de vordering moeten worden afgewezen. Z. is niet gehoord voor het rapport. Ze meldde zich een dag voor haar gesprek met de onderzoekers ziek.
Schoonzorg is het schoonmaakbedrijf van zorgconcern Cordaan. Dat was als eigenaar verantwoordelijk voor de gang van zaken, maar hield weinig toezicht. Zo was er onder meer onduidelijkheid over het uurloon van Z. Dat zou 31,53 euro moeten zijn, maar via een kattenbelletje op haar personeelsdossier werd dat 44,18 euro.
De kantonrechter probeerde te achterhalen hoe dat precies was gegaan, maar dat bleek lastig. Vaak was bij Schoonzorg onduidelijk wie waarvoor verantwoordelijk was, stelde ze vast. ‘En dan is het de vraag of we alles bij de werknemer moeten neerleggen.’
Vorige week hekelde hoogleraar forensische accountancy Marcel Pheijffer in de Volkskrant al het geringe toezicht. ‘Z. heeft het bedrijf als pinautomaat gebruikt’, zei hij. ‘Cordaan zette door het gebrek aan aansturing de deur wagenwijd open voor potentiële fraudeurs. Dit was een organisatie zonder tegenkrachten. Zij hebben dit laten gebeuren.’
Pepijn van Gestel, directeur facilitaire zaken bij Cordaan, was van 2020 tot 2024 als directeur verantwoordelijk voor Schoonzorg. Hij erkende donderdag nogmaals dat dit veel beter had gemoeten. ‘Daar heb ik spijt van.’ Hij ging uit van vertrouwen. ‘Als dat beschaamd wordt, doet dat vreselijk veel pijn.’ De advocaat van Z. sprak van ‘een hetze’.
Een uitspraak wordt twee weken uitgesteld door de rechter. In de tussentijd kunnen beide partijen kijken of er toch een schikking getroffen kan worden. Anders volgt alsnog een uitspraak.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant