Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
Ik lag bij te komen van een medische handeling, mijn man zat naast mij in een stoel te dutten. Toen we na het bijkomen weg mochten, vroeg de verpleegkundige geïnteresseerd: ‘Bent u familie van elkaar?’ Ik dacht dat ze bedoelde, ‘bent u bloedverwanten’, wat ik vreemd vond, want ik lijk uiterlijk niet op mijn man. Dus ik antwoordde: ‘Nee, maar we hebben wel samen een kind.’
‘O’, zei de verpleegkundige een beetje bedremmeld, ‘is hij dan uw ex-man?’
‘Nee, gewoon mijn man’, zei ik.
Aan mijn man werd niets gevraagd, die moest de tassen pakken en zich nuttig maken.
‘Nee, omdat u zei, we hebben wel samen een kind...’
‘Dat is óók waar’, zei ik, ‘we hebben een relatie en een kind.’
Diepe verwarring bij iedereen.
‘Maar, uiteindelijk zijn we allemaal familie’, zei ik op een toon van verzoening en herstel.
‘Zo is het helemaal’, antwoordde ze opgelucht.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Source: Volkskrant columns