Een rouwende echtgenoot in Japan betaalde in twintig jaar tijd in totaal € 124.000 aan huur voor het appartement waar zijn vrouw werd vermoord. Hij hoopte daar aanwijzingen te vinden over wie haar had vermoord.
Op 13 november 1999 werd de Japanse huisvrouw Namiko Takaba dood aangetroffen in haar appartement. Ze was meerdere keren in haar nek gestoken met een scherp voorwerp; haar tweejarige zoontje bleef ongedeerd naast haar.
De zaak leidde destijds tot grote ophef: de autoriteiten zetten 100.000 politieagenten op de zaak en 5.000 mensen werden verhoord, maar zonder resultaat. De enige aanwijzingen die onderzoekers hadden, waren dat de verdachte een vrouw was met bloedgroep B, ongeveer 1,60 m lang was en schoenen droeg van 24 cm lang. In de hoop de plaats delict te behouden, liet de echtgenoot van het slachtoffer, Satoru Takaba, het pand de afgelopen 26 jaar leegstaan. Hij en zijn zoon woonden elders. Takaba is nooit hertrouwd.
Hij liet alle spullen in het huis achter en maakte de bloedvlekken niet schoon, omdat hij wachtte op een doorbraak in het onderzoek, vertelde hij aan de media. Ook verspreidde hij regelmatig flyers op straat en gaf hij interviews aan de media om het publiek op te roepen aanwijzingen te geven.
Vorig jaar heropende de politie het onderzoek en richtte ze zich nu op mensen die verwant waren aan de familie van het slachtoffer.
Op 30 oktober gaf de 69-jarige Kumiko Yasufuku zich over aan de politie. Yasufuku was eerder al verhoord, maar weigerde bloed af te staan voor een DNA-test. Volgens de politie kwam het DNA dat was aangetroffen in het bloed op de plaats van de moord overeen met dat van haar. Ze werd gearresteerd op verdenking van moord.
"De afgelopen twintig jaar heb ik me elke dag zorgen gemaakt. Ik durfde geen nieuwsberichten over deze zaak te kijken. Ik voelde me elk jaar op 13 november angstig en depressief", vertelde Yasufuku aan de politie. "Ik wilde niet gearresteerd worden, omdat ik mijn familie geen problemen wilde bezorgen. Maar toen de politie me in augustus contacteerde, was ik er klaar voor om gearresteerd te worden. Ik wil Namiko mijn excuses aanbieden," zei ze.
Takaba zei dat hij verrast was toen hij de naam van de verdachte hoorde. "Ik had nooit verwacht dat zij het was. Ik dacht dat de moordenaar Nagoya zou hebben verlaten, maar het bleek dat ze altijd in de buurt van mijn huurhuis heeft gewoond", werd hij geciteerd.
De moordenaar, een klasgenoot van Takaba op de middelbare school, stuurde hem ooit Valentijnsdagchocolaatjes en een brief waarin ze haar genegenheid uitsprak, maar hij wees haar af. Na hun afstuderen namen de twee geen contact meer met elkaar op. Ze ontmoetten elkaar daarna nog maar één keer, een jaar voor de misdaad.
"Ze vertelde me dat ze getrouwd was, maar nog steeds moest werken. Ze zei dat ze uitgeput was van haar werk", zei Takaba. "Ze heeft ons vóór de misdaad niet lastiggevallen. Dus ik dacht dat zij het niet kon zijn," voegde hij eraan toe.
Buren hadden de politie verteld dat ze ruzie hadden gehoord in het huis van het slachtoffer, voordat de misdaad plaatsvond.Takaba zei dat zijn vrienden hem feliciteerden nadat de verdachte was gearresteerd.
"Dus het is de moeite waard geweest om al die jaren huur voor het huis te betalen. Het is verbazingwekkend dat de moordenaar iemand is die ik ken. Ik heb nog zoveel medelijden met mijn vrouw," zei hij. Moord kent in Japan geen verjaringstermijn. Vervolging kan nog vele jaren of zelfs decennia later plaatsvinden.
A grieving husband in Japan paid rent on the empty “haunted house” in which his wife was murdered for 26 years in the hope of uncovering clues about who killed her.https://t.co/QiwInM8AGd
Source: Fok frontpage