Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
Een ristretto is een extra sterke espresso, voor mensen die echt heel moe zijn of al zo extreem gehydrateerd dat er geen water meer bij kan. Maar meer dan een consumptie is ristretto een signaal: ik zit erdoorheen, het is tijd voor een paardenmiddel, en dat ga ik mezelf nu gunnen.
Ik vraag me af of het voor iedereen zo werkt – het zal wel weer niet. Er bestaan vast ook Italiaanse levensgenieters die de ristretto zien als puur en ingedikt geluk. Die associëren het helemaal niet met vermoeidheid, maar met een bar in Milaan waar ze met hun ene goedgepoetste schoen op dat richeltje onder aan de bar staan terwijl ze aantrekkelijk om zich heen kijken. Ze nemen een hap van een zoet croissantje.
Ik bestelde een ristretto, maar dan wel een decafé. Ik kon niet helemaal begrijpen wat ik mezelf daarmee aan het vertellen was.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Source: Volkskrant columns