Keeper is een bijzondere game, in allerlei opzichten. De game probeert een verhaal te vertellen zonder daarbij dialogen te gebruiken en slaagt daarin uitstekend. Thema's als vriendschap en doorzettingsvermogen komen goed naar voren. De grafische stijl, die geïnspireerd is door onder andere de film The Dark Crystal en de werken van kunstenaar Salvador Dalí, werkt goed en vertoont lekker veel variatie. Die variatie zit ook in de gameplay, wat je misschien niet zou verwachten gezien het trage, soms een tikje onhandige begin van de game. Het werken met een vaste camera beviel me niet altijd en de game is vrij kort, wat de prijs van dertig euro aan de hoge kant maakt. Toch heeft Keeper op mij in de vijf á zes uur die het duurt om het uit te spelen meer indruk gemaakt dan menige andere game waarmee ik tientallen uren zoet ben geweest. Dialoogloze games, die het moeten hebben van non-verbale communicatie om een verhaal over te brengen, zijn vaak bijzonder en, als ze slagen in hun opzet, zeer de moeite waard. Keeper hoort voor mij bij die games.
Prijs bij publicatie: € 29,99
Bekijk product
Bij de meeste games die ik speel op een beurs als gamescom, weet ik wat ik kan verwachten. Is dat niet het geval, dan weet ik dat na de speelsessie of presentatie wel. Keeper is een uitzondering op die regel. De game over een tot leven komende vuurtoren wist me op gamescom best te pakken, maar over de gameplay vertelde de presentatie nog lang niet alles. Heel veel meer dan enigszins stuntelend rondlopen als vuurtoren en samen met een vogeltje simpele puzzeltjes oplossen was het nog niet. De stijl en de sfeer van de game bleven echter wel hangen. Keeper moest bovenal een chille game zijn, die gamers kan laten relaxen.
Dat dat goed zou komen, had ik in Keulen al wel door en inmiddels kan ik bevestigen dat Keeper inderdaad een lekker relaxte game is om te spelen. Het spel is niet gemaakt om de vaardigheid van gamers te testen, maar meer om hun nieuwsgierigheid te kietelen. Het spel gaat als gezegd over een vuurtoren en een vogel. Aan het begin van de game krijgen het vogeltje, Twig, en de vuurtoren een band, doordat de vuurtoren met zijn licht een zwerm enge beestjes verjaagt die achter Twig aan zaten. Helaas dondert de vuurtoren niet lang daarna omver, maar dat blijkt niet het einde van zijn carrière als lichtbrenger. Het bouwwerk krijgt op magische wijze pootjes en kan dan, na eerst even zijn beste Bambi-imitatie te hebben gedaan, lopend het eiland gaan verkennen.
Daarbij wordt de aandacht direct gevestigd op de top van de berg die centraal op het eiland staat. Waarom je er heen wilt, weet je eigenlijk ook niet, maar duidelijk is dat de top van de berg de vuurtoren aantrekt, of beter gezegd: de lamp in de vuurtoren. Naarmate je verder komt, merk je dat het vooral om de lamp zelf gaat. De overige onderdelen zijn minder cruciaal. Wat eerst een vuurtoren was, verandert later bijvoorbeeld in een boot. Op weer een ander moment staat de lamp er zelfs even helemaal alleen voor. Op dat moment beweegt hij zich rollend voort, als een soort Sonic the Hedgehog.
De verschillende gedaantes die de vuurtorenlamp aanneemt, gaan steeds gepaard met andere soorten gameplay en andere uitdagingen. Dat kun je nog niet vermoeden als je net bent begonnen. In die fase loop je op een wat ongemakkelijke manier rond als vuurtoren, terwijl je leert omgaan met de besturing van de game. Daarbij valt vooral op dat je de camera nooit zelf hoeft te bewegen. Je loopt met WASD en gebruikt de muis om je lichtje ergens op te schijnen. Die combinatie klinkt eenvoudig genoeg en is dat ook, maar het is toch even wennen. De camera beweegt namelijk wél, alleen wordt het perspectief automatisch aangepast. Dat betekent dat je de vuurtoren dus soms ineens van voren of van opzij ziet en die wisselingen zorgen dat je soms even moet zoeken naar hoe je precies de juiste kant op beweegt. Je went er redelijk aan, maar toch blijft het op momenten wat onwennig.
Toch vind ik de keuze van Double Fine om dat op deze manier te doen sterk. De studio houdt op deze manier zelf volledige controle over hoe het decor in beeld wordt gebracht en dat levert ontegenzeggelijk mooie plaatjes op. Het kan bovendien helpen bij het oplossen van puzzels. Belangrijke elementen voor die puzzels worden in beeld gehouden als je in de buurt bent. Even letten op wat de camera precies in beeld probeert te brengen als je zoekt naar een oplossing, kan dus best handig zijn.
Source: Tweakers.net