Oliver Bearman zorgde voor hét feelgoodverhaal van de Mexicaanse Grand Prix met een opportunistische rit naar de vierde plaats, maar het zou te makkelijk zijn om zijn doorbraak louter toe te schrijven aan geluk. Haas introduceerde tijdens het weekend in Austin late updates die al lange tijd in de maak waren. Daarmee doorbrak het team de trend in de middenmoot, waar de meeste rivalen hun focus al hebben verlegd naar 2026. Volgens teambaas Ayao Komatsu was het effect van de nieuwe vloer "zeer positief".
Na een lastig begin van het sprintraceweekend in Texas stelde de update Bearman in staat om als achtste te kwalificeren en als negende te finishen. Daarmee gaf hij Haas het broodnodige duwtje in de rug in de strijd om de negende plaats bij de constructeurs. Zijn prestatie in Austin gaf Bearman vertrouwen. De Brit, die nog één foutloos weekend zonder strafpunten nodig had om een schorsing te vermijden, zei destijds: "Hopelijk zijn wij de snelste auto in de middenmoot. Dan hoeven we met niemand te vechten. Dat is het plan." Die voorspelling bleek voor vijftig procent juist — maar dan wel op de best mogelijke manier.
Bearman was niet blij met het vooruitzicht om de eerste vrije training af te moeten staan aan Toyota-testrijder Ryo Hirakawa. Hij had nog nooit gereden op het unieke, gladde asfalt van het Autódromo Hermanos Rodríguez, dat op 2.200 meter boven zeeniveau ligt. Maar in VT2 liet de Haas sterke racesnelheid zien: Bearmans stint op zachte banden was de op één na snelste, precies tussen de twee McLarens in. Die longrun-data moest wel met enige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd, want Bearman leek meer bandenslijtage te hebben dan de auto’s om hem heen. Toch toonde teamgenoot Esteban Ocon ook een competitief tempo op de harde banden.
In de kwalificatie bleek de VF-24 lastiger in balans, maar Bearman was opnieuw sneller dan Ocon – voor de zesde keer op rij – en wist nipt Q3 te halen. Zijn tiende startplek noemde hij "bitterzoet", wat doorgaans een goed teken is.
Oliver Bearman kon op de zachte band zelfs ietwat uitlopen op Max Verstappen achter hem.
Foto door: James Sutton / LAT Images via Getty Images
Door de gridstraf van vijf plaatsen voor Carlos Sainz mocht Bearman vanaf de negende plaats starten. Bij de lange aanloop naar bocht 1 hield hij de binnenlijn en had zo een uitstekend uitzicht op wat George Russell later de "plaatselijke grasmaaiershow" noemde. Door de chaos voor hem schoof de twintigjarige Brit snel op naar de zesde plek. Een soortgelijke situatie deed zich voor in de zesde ronde, toen Lewis Hamilton en Max Verstappen met elkaar in gevecht raakten en beiden even naast de baan gingen. Dat zorgde ook voor oponthoud bij Russell, waardoor Bearman binnendoor in bocht 6 een opportunistische actie kon plaatsen en zo vierde werd.
De rookie toonde veel race-inzicht, al gaf hij toe dat het vooruitzicht om zij aan zij met Verstappen te rijden hem de nodige zenuwen bezorgde. "Ik had een goede start en zat tussen de twee Mercedessen", vertelde hij. "Toen Hamilton en Max elkaar raakten, profiteerde ik daarvan. Eerlijk gezegd kneep ik hem behoorlijk toen ik naast Max reed, maar het is geweldig om wiel aan wiel te gaan met coureurs die ik al volg sinds ik F1 kijk. Ik had hem lang in mijn spiegels, dat was waarschijnlijk de meeste druk die ik ooit heb gevoeld in een racesituatie."
Er zijn talloze manieren om in Mexico-Stad last te krijgen van Montezuma’s Revenge, maar wiel aan wiel gaan met een viervoudig wereldkampioen zou een begrijpelijke zijn. Toch hield Bearman het hoofd koel en wist hij Verstappen achter zich te houden door laat te remmen voor bocht 7 en zijn auto op het asfalt te houden. Plots lag Bearman vierde. Puur geluk? De rookie profiteerde ongetwijfeld van de chaos voor hem, maar zijn volgende twee stints gaven daar een krachtig antwoord op.
Op zachte banden liet Bearman uitstekend tempo zien. Hij wist Verstappen op afstand te houden en zelfs iets weg te rijden van de Nederlander, die op mediums reed. Dat tempo – en de tien seconden tijdstraf van Hamilton – liet Haas zelfs dromen van een podium na de eerste pitstops. Bearmans vader was door het dolle heen toen zijn zoon zich voorbij Yuki Tsunoda, de teamgenoot van Verstappen, werkte. In zijn spiegels verscheen inmiddels de zilvergrijze Mercedes van Andrea Kimi Antonelli, gevolgd door die van George Russell, die na een verhitte radiodiscussie zijn teamgenoot voorbij moest laten. Toch wist geen van beiden een aanval te plaatsen.
Wat bij de meeste koplopers nog een éénstopstrategie leek, veranderde toen Bearman een DRS-trein vormde met de twee Mercedessen en Oscar Piastri, die allemaal vastzaten in vuile lucht. Om zijn kansen op meer punten en mogelijk zijn kampioenschapsleiding te redden, besloot Piastri als eerste een tweede pitstop te maken. Daarmee zette hij een kettingreactie in gang die Haas dwong tot een beslissing. McLaren koos voor een tweestopper om vrije lucht te vinden; Mercedes en Haas volgden dat voorbeeld. Daardoor kreeg Verstappen plots vrije baan. De Nederlander kon zijn zachte banden op de eenstopstrategie naar het einde brengen met een foutloze, constant snelle stint – en verdween uit beeld.
Haas F1 vierde een feestje in Mexico door de evenaring van het beste resultaat ooit van het team.
Foto door: Mark Sutton / Formula 1 via Getty Images
Had Haas met Bearman een podium opgegeven? Aangezien Verstappen uiteindelijk maar net Leclerc niet wist te pakken voor P2, lijkt dat onwaarschijnlijk. Maar op dat moment kon het team dat niet weten – zelfs Verstappens ingenieur Gianpiero Lambiase wist niet zeker of zijn coureur op een één- of tweestopper zat, zoals een komisch misverstand op de teamradio liet horen. Daarom was het nog steeds een pragmatische keuze van Haas om te reageren met het oog op de constructeursstand. Als Bearman niet had gestopt, was hij mogelijk door alle drie de rivalen ingehaald en als zevende geëindigd – te weinig om Sauber in te halen in het constructeurskampioenschap.
"Voor zover ik wist, zou ik op die band naar het einde rijden, tot ik de call kreeg om binnen te komen", zei Bearman. "In onze positie zou het riskant zijn geweest om buiten te blijven en voor het podium te gaan, met het risico om zesde of zevende te worden. Ik denk dat we de juiste keuze hebben gemaakt door te consolideren, ook al kostte het ons misschien een kans op het podium."
De tweede pitstop werkte zoals bedoeld en voorkwam een undercut. Dit keer veranderde de situatie achter hem echter opnieuw: Piastri haalde eerst Antonelli in via de undercut en passeerde daarna Russell in de snellere McLaren. Na twaalf zenuwslopende slotronden hield Bearman stand, geholpen door een late Virtual Safety Car die Verstappen van een kans op het inhalen van Leclerc beroofde. Zelfs Piastri gaf na afloop toe dat het "erg moeilijk" zou zijn geweest om Bearman in te halen. De Brit kwam als vierde over de finish – gelijk aan het beste resultaat ooit van Haas – en verbeterde zijn eigen zesde plaats uit Zandvoort.
Na afloop volgde een emotioneel moment met zijn familie en team. Toch bleef Bearman nuchter in zijn analyse: "Natuurlijk zat er geluk bij. Als ik na vijf ronden nog tiende had gelegen, was ik waarschijnlijk achtste of negende geworden. Maar we wisten de auto op het juiste moment op de juiste plek te zetten, en soms valt dat gewoon goed. Maar we hadden ook het tempo om daar te blijven. Ik had Max achter me in de eerste stint, daarna Kimi, daarna George en Oscar – en niemand kon aanvallen. Dus we deden iets goed."
Men zegt weleens: je kunt beter geluk hebben dan goed zijn. Maar weet je wat nóg beter is? Als je het allebei bent.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport