Motorsport.com sprak op Phillip Island met Fabio Quartararo, voor een openhartig gesprek aan de rand van het circuit. De Franse Yamaha-coureur oogde ontspannen terwijl hij over Smiths Beach wandelde, na een week aan de Gold Coast waarin hij genoot van de lokale levensstijl – vroege ochtenden, trainen, goed eten en rust zodra de zon ondergaat.
Ondanks de jarenlange strijd met een Yamaha die hij steeds minder vertrouwt, straalde Quartararo rust uit terwijl hij sprak over zijn toekomst na 2026 – misschien wel het meest zorgwekkende signaal tot nu toe voor het Japanse merk.
Je kwam op een nogal onverwachte manier in de MotoGP terecht. Mis je iets van die anonieme versie van jezelf?
Fabio Quartararo: Niet echt. Mijn komst naar MotoGP was behoorlijk geïmproviseerd. Petronas was op zoek naar een rijder, er waren veel kandidaten, en toen reed ik toevallig de twee beste races van mijn leven in Moto2. Dat gaf me de kans om de overstap te maken.
Dankzij die kans veranderde je leven volledig. Denk je weleens na over wat er was gebeurd als die kans niet was gekomen?
FQ: Dat was mijn tweede jaar in Moto2, en ik werd steeds sneller. Misschien had ik het seizoen erna nog competitiever kunnen zijn, maar dat weet je nooit. Als je de kans krijgt om naar de MotoGP te gaan, moet je die grijpen. Het jaar daarna kwam de Triumph-motor in de Moto2, en misschien had ik me daar niet zo snel aan kunnen aanpassen.
Is je omgeving sindsdien veel veranderd? Heb je nog contact met vrienden uit je jeugd of van school?
FQ: Niet echt, want ik ging amper naar school. Op mijn veertiende verhuisde ik naar Alicante met mijn toenmalige manager. Daardoor ben ik snel volwassen geworden. Mijn beste vriend is vijf jaar ouder dan ik, en ik heb me altijd omringd met oudere mensen. Sinds ik in de MotoGP zit, heb ik mijn kring kleiner gemaakt. Als je begint te winnen, geld verdient en succes hebt, duiken er veel nieuwe ‘vrienden’ op. Ik weet precies wie van me houdt om wie ik ben, niet om wat ik heb.
Op sociale media is te zien dat je veel waarde hecht aan je dierbaren. Je bent nog jong, 26 jaar. Staat een gezin stichten op je lijstje?
FQ: Absoluut. Ik ben heel familiegericht, waarschijnlijk omdat ik mijn familie niet vaak zie. En ja, ik wil zeker een gezin, maar het moet vanzelf gaan. Als de juiste persoon op mijn pad komt, dan is het moment daar. Het heeft niets met leeftijd te maken – als het morgen gebeurt, prima; anders wacht ik tot het juiste moment.
Yamaha gaf je de kans om in de MotoGP te debuteren. Hoe zwaar woog dat bij je beslissing om te verlengen?
FQ: In 2022 was ik heel dicht bij een vertrek. Maar ik had net de titel van 2021 gewonnen en leidde het kampioenschap, dus ik bleef. Daarna verlengde ik tot 2026 omdat ik geloofde in de plannen voor de ontwikkeling van de motor. Ik dacht dat we dit jaar vooruitgang zouden boeken, maar dat is niet gebeurd. Hopelijk lukt dat in 2026. Ik voelde me niet verplicht tegenover Yamaha; het was een rationele afweging van voor- en nadelen. Deze twee extra jaren waren hun laatste kans. En eerlijk gezegd zat er ook wat ego bij – ik wilde bewijzen dat ik met déze motor weer kon winnen.
We hebben dit gesprek eerder gevoerd, maar er is nog altijd weinig veranderd. Wat moet Yamaha doen om je te houden?
FQ: Ze moeten een oplossing vinden.
Is daar nog tijd voor?
FQ: Heel weinig. Wat Yamaha in jaren niet is gelukt, moet nu in enkele maanden gebeuren. En ik heb zelf ook niet veel tijd – dat is duidelijk. Ik wil mijn dromen waarmaken, en de klok tikt.
De rijdersmarkt komt elk jaar eerder op gang. Speelt dat al bij jou?
FQ: Meer dan dat het ‘beweegt’, denk ik vooral na over wat ik zelf wil, wat ik bereid ben te doen. Het is nog te vroeg om daar open over te praten, maar je hebt gelijk: de markt begint elk jaar vroeger te draaien. Ik kan me niet veroorloven te laat te reageren.
Yamaha heeft nog niet genoeg gedaan om Fabio Quartararo te overtuigen van een langer verblijf.
Foto door: Gold and Goose Photography / LAT Images / via Getty Images
Sommige rijders, zoals Marc Márquez of Fernando Alonso, zeggen dat ze vrede zouden hebben met hun loopbaan als ze nu zouden stoppen. Zou jij dat ook hebben?
FQ: Nee, ik heb nog veel te doen. Natuurlijk ben ik trots, want mijn grootste droom was om MotoGP-rijder te worden en wereldkampioen te worden – dat heb ik bereikt. Maar ik ben niet tevreden met wat ik tot nu toe heb bereikt, zeker niet in verhouding tot mijn potentieel. Ik weet dat ik nu beter ben dan in 2021. Na drie moeilijke jaren heb ik geleerd te vechten zonder de beste motor. Ik ben een winnaar, en ik weet dat ik nog niet klaar ben.
Elke keer dat je de kans krijgt, laat je je talent zien. Heb je het gevoel dat je het team vaak in je eentje draagt?
FQ: Niet helemaal alleen, maar over één ronde kan ik er duidelijk meer uit halen – dat is altijd mijn sterke punt geweest. In veel kwalificaties werd ik derde of vijfde, en ik weet precies waar ik tijd verlies: motorvermogen, grip, zaken die buiten mijn invloed liggen. In races geef ik altijd alles. We zagen Álex [Rins] in Indonesië op de tweede plaats rijden, maar uiteindelijk telt alleen de finish. We wisten dat we met die band niet harder konden pushen.
Hoe is het binnen Yamaha veranderd nu Lin Jarvis is vervangen door Paolo Pavesio?
FQ: Ik spreek eigenlijk weinig met Paolo. Voor mij zijn de mensen in de garage het belangrijkst. Met de ingenieurs praat ik veel meer. Toen ik eens in het Formule 1-paddock was, zag ik dingen die wij niet benutten. We hebben daarna een meeting gehad, systemen aangepast, en dat werkt best goed.
Ging dat om technische of operationele zaken?
FQ: Het ging vooral om informatie. In de Formule 1 krijgt een coureur véél meer data, bijvoorbeeld over de banden. Wij weten dat we niet om zeges meedoen, maar als we vijfde kunnen worden in plaats van achtste, moeten we daarvoor gaan. Daarvoor heb ik zoveel mogelijk informatie nodig – waar ik kan pushen, waar ik op de bandentemperatuur moet letten. Dat deden we voorheen niet, en dat moet nog beter.
Dus het gaat vooral om race management tijdens de wedstrijd?
FQ: Precies. Inzicht in hoe de zachte of harde band zich gedraagt, waar ik meer of minder kan pushen. Dat wist ik vroeger niet, maar sinds mei zijn we daarin verbeterd.
Krijg je die info ook tijdens de race?
FQ: Nee, vooral vóór de start. In Indonesië wist ik al dat ik niet kon pushen zoals Álex deed. Anders hadden we misschien even tweede en derde gelegen, maar we zouden negende en tiende zijn geëindigd. Ik koos liever voor een gecontroleerde race met een beter eindresultaat. In het verleden had ik waarschijnlijk hetzelfde gedaan als Álex – en was ik even ver teruggevallen.
Past Yamaha die aanpak nu ook toe bij de andere rijders?
FQ: Het idee kwam van mij. Daarna is het aan de leiding om te beslissen of ze het overal toepassen. Volgens mij doen ze dat inmiddels wel.
De wijze waarop Marc Márquez is teruggekeerd aan de top, is een inspiratie voor Fabio Quartararo.
Foto door: Gold and Goose Photography / LAT Images / via Getty Images
Wat vind je van wat Marc Márquez heeft gedaan – zichzelf opnieuw uitvinden, Honda verlaten en terugkeren als winnaar?
FQ: In zijn laatste jaar bij Honda zag je al dat het niet meer ging. De motor spartelde te veel tegen, en hij wilde zichzelf niet meer blesseren. Ik heb een documentaire gezien over Sachsenring, waar hij acht keer op rij won, maar toen niet eens kon finishen. Wat hij daarna heeft gedaan, is een voorbeeld. In twee jaar ging hij van niets winnen naar races winnen, en nu pakt hij de titel van 2025 met overmacht. Als rijder én als persoon is dat indrukwekkend.
Zijn voorbeeld – kiezen voor de beste motor in plaats van het geld – spreekt dat je aan?
FQ: Zeker. Mensen praatten veel over mijn contract voor 2025 en 2026, maar de cijfers van de twee jaren ervoor lagen er niet zo ver vandaan. Ik bleef niet bij Yamaha voor het geld. Marc vertrok bij Honda toen alle fabrieksteams al vol zaten. Zijn keuze om alles op de beste motor te zetten, ongeacht het financiële plaatje, is inspirerend.
Wat hebben de rijders tot nu toe gemerkt van de komst van Liberty Media in de MotoGP?
FQ: Voorlopig vooral dingen die in ons nadeel werken. We hebben nog niet veel positieve veranderingen gezien. Bijvoorbeeld: in Indonesië op de eerste startrij staan, volledig ingepakt bij vijftig graden – dat is gekkenwerk.
Ga je proberen daar iets aan te veranderen?
FQ: Op sommige circuits is het geen probleem, zoals hier in Australië. Maar ze zouden beter moeten begrijpen wat een rijder voelt als hij veertig minuten in de hitte rijdt met de warmte van de motor erbij. Dat kan echt aangepast worden. En het gaat ook om het aantal mensen in de paddock – het wordt te druk. In de Formule 1 is dat veel exclusiever. De F2 en F3 houden ze daar gescheiden, en dat zou hier ook moeten gebeuren.
Een jaar geleden veranderde je van management en koos je voor Tom Maubant, je vriend en assistent. Is dat niet riskant met de rijdersmarkt van komend jaar voor de deur?
FQ: We zijn als hyena’s – niets ontsnapt ons! Toen we dat deden, moesten we de contracten voor 2024 onderhandelen, dus we hebben al ervaring. Voor mij is vertrouwen belangrijker dan ervaring. Ik weet wat hij kan, en wat hij voor mij doet. Dus nee, ik heb geen enkele twijfel dat hij de juiste keuze zal maken.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport