Er zijn miljarden tonnen plastic in de wereld. Een groot deel daarvan wordt niet meer gebruikt en wordt afval, dat vervolgens zich verspreidt in kleine deeltjes: microplastics. Deze minuscule deeltjes zijn overal te vinden – in het menselijk lichaam, op Antarctica of in de hoge bergen. Wat kunnen we daaraan doen? Het Europees Parlement wil bedrijven strengere verplichtingen opleggen.
Microplastics zijn overal. Deze minuscule plasticdeeltjes worden aangetroffen op zeebodems en bergtoppen, in de lucht en in het menselijk lichaam. Alle pogingen op internationaal niveau om een akkoord te bereiken over de dramatisch toenemende hoeveelheid plastic afval zijn tot nu toe mislukt.
De EU heeft haar eigen doelen gesteld en wil ervoor zorgen dat er minder microplastics uit de industrie in het milieu terechtkomen. Daarom stemmen Europarlementariërs donderdagmiddag over een wet die strengere verplichtingen aan bedrijven oplegt.
Jaarlijks tonnen plasticVolgens wetenschappelijke schattingen is er wereldwijd meer dan tien miljard ton plastic verzameld. Volgens cijfers van het Milieuagentschap van de Verenigde Naties (UNEP) komt er jaarlijks zo'n 460 miljoen ton bij. Gemiddeld betekent dit dat er wereldwijd per uur een hoeveelheid plastic wordt geproduceerd die gelijkstaat aan het gewicht van de Titanic.
De Franse onderzoeker Jeroen Sonke schat dat minder dan een derde van het plastic dat sinds 1950 is geproduceerd, nog steeds in gebruik is. De rest belandt als afval op stortplaatsen, drijft in de oceanen en verspreidt zich in de natuur als kleine deeltjes. Dit komt ook doordat het afval nauwelijks wordt gerecycled: minder dan tien procent van al het plastic wereldwijd belandt in recyclingfabrieken.
Verspreiding door de atmosfeerOnderzoekers hebben nu microplastics ontdekt op de meest afgelegen bergtoppen en op Antarctica. "De kleinste deeltjes verspreiden zich door de atmosfeer, wat verklaart waarom ze in de poolgebieden terechtkomen", legt onderzoeker Sonke uit.
De deeltjes komen ook via voedsel en de lucht die we inademen in het menselijk lichaam terecht. De afgelopen jaren zijn microplastics aangetroffen in de hersenen, longen, het hart, de lever, de nieren, de placenta en het bloed. De mogelijke gezondheidseffecten zijn nog onduidelijk. Wetenschappers waarschuwen echter dat er nu maatregelen moeten worden genomen om mogelijke gezondheidsrisico's tegen te gaan.
EU wil aanpak aan de bronIn de oceaan zijn de meeste microdeeltjes afkomstig van grotere stukken afval, zoals plastic zakken. Ze worden tussen de golven vermalen en uv-straling of bacteriën maken kleine deeltjes los. Op het land zijn de belangrijkste bronnen van microplasticvervuiling plastickorrels uit de industrie en deeltjes uit make-up en andere cosmetische producten.
Bedrijven in de EU moeten daarom in de toekomst plannen indienen om ervoor te zorgen dat plastic granulaat uit hun productie niet in het milieu terechtkomt. De EU wil extra dichte transportverpakkingen in de scheepvaart verplicht stellen om onbedoeld verspreiden van afval te verminderen. De EU streeft ernaar dat er tegen 2030 jaarlijks ongeveer 30 procent minder microplastics in het milieu terechtkomen.
Mislukte VN-overeenkomstOp het internationale toneel zijn de onderhandelingen over regels voor het verminderen van plastic afval echter mislukt. Op een conferentie in Genève in augustus stonden twee kampen onverzoenlijk tegenover elkaar: enerzijds voornamelijk olieproducerende landen zoals Saoedi-Arabië, Koeweit en Rusland, en anderzijds vertegenwoordigers van de EU en Latijns-Amerika, samen met milieuactivisten.
Source: Fok frontpage